Welkom | Het begin | Het huis | Het huis deel 2 | Het huis deel 3 | Het huis deel 4 | de nieuwe verdieping van het grote huis | Het Franse Zooitje | Toedeledoki | Knap spul van gisteren | Blue wooden shoe | Patisserie van Heck | De vrouw en de zee | Wedstrijdkoffer | Albertina,s Rose Garden | Gastenboek | Kerstkraam | Tinke's tiny Toys | Jannes en Aaltje/Home sweet Home | .Albertientjes | Rock Fantasy | Visan | linken | Het zwarte gat | kleine projecten | Schatten op zolder | In de ban vanhet bad | La vie en rose | banken en bedden | Nieuwe pagina 30

Rock Fantasy

(voorheen ei ei , het is lente)

Geïnspireerd door het ei van Jill Aversa heb ik ook een ei opgescharreld. Gek op huisjesslakken ben ik altijd al geweest. Ze hebben altijd onderdak bij zich en wat de mensheid ook probeert om ze te vernietigen, zo komen steeds weer.

Het wordt een klein project tussendoor en tijdens het borduren van de jurk ben ik in gedachten al weer bezig met een volgend idee.

Ja, ja, een klein project. Volledig uit de hand gelopen is het. Nadat het meisje in het ei klaar was moest er een grondplaat komen. Die grondplaat is een project op zich geworden. Het werd me ook allemaal veel te zoet! Want hoe mooi het leven ook is, het is zeker geen sprookje. Dit heb ik geprobeerd te verbeelden in het uiteindelijke project.

Ook in sprookjes gebeuren enge en nare dingen. U zult ze dan ook in deze steen tegenkomen. De man met de zeis staat altijd op de loer en menigmaal ligt er een addertje in het gras.

Ik hoop dat u een beetje geniet van deze fantasie.

 

Het begin. Een aantal materialen had ik in huis, aantal gekocht en de wielen zijn besteld!

Het ei is "gevoerd" met plakplaatjes die je op de behangafdeling van een grote winkelboer kunt kopen. De ornamentjes zijn van Marijke Bindels.

Precies namaken is natuurlijk niet zo leuk (kan ik trouwens ook helemaal niet) dus ik heb er mijn eigen draai aan gegeven.

Het ei van alle kanten bekeken. Het roze bandje heb ik zelf geklost. Na 20 jaar weer eenvoudig beginnen tenslotte.

Het cacopopje wat in het ei gaat zitten moet natuurlijk wel kleren aan. Het is even uitzoeken welk patroontje het beste uitkomt.

En dan wordt het kiezen, de dunne witte katoen met borduursels....

.........of toch de roze tule.

Het wordt toch borduren. Op de rok heb ik op de plekken waar het borduurwerk moet komen kaaslinnen geregen. Dan borduren met een naald met scherpe punt. Goed opletten dat je tussen de linnen draadjes steekt.

Als het motiefje klaar is  heel voorzichtig de linnendraadjes ertussen uit trekken.

Ik wil het popje golvend haar geven en op het poppenhuisforum kreeg ik een aantal tips om het te laten golven. Het lukte me nl niet om het in een plooimat te doen zoals ik ergens gelezen had. Het haar sprong steeds weer terug. Ik heb alle tips uitgeprobeerd en ik vind voor dit popje het resultaat van de kleine kam het mooist.

Inmiddels heeft het popje een naam. Rosabelle!

Het haar wordt afgedekt met een kapje (alweer van Marijke Bindels)

Het ei wordt getrokken door een slak. Met een huisje! Persoonlijk vind ik alleen de pareltjes het mooist

maar flink wat overdone moet ook kunnen.

Het ei komt op een onderstel. Eindelijk kan ik het figuurzaagje van Jan dan goed gebruiken. Eerst even proberen met hout van een sigarenkistje. Ik vind het wel aanrdig gelukt dus ik ga het probeersel gewoon gebruiken.

 

Om op de lastige plekjes ook te kunnen schuren heb ik een kartonnen nagelvijl doormidden geknipt, en aan het eind een puntje geknipt. Schuurt het niet zo goed meer dan gewoon er nog een stukje afknippen. Als je het werkstuk in een bankschroefje vastzet kun je beide handen gebruiken.

en dit is dan het beest wat het geheel gaat trekken. Snel zal het niet gaan.

Alvast kijken welke dikte garen ik ga gebruiken voor het borduren van een doek waar de bloemen op komen te liggen. Haar mooie jurk mag natuurlijk niet vies worden. Het garen komt van kantklosjes die over waren van een kantje. We gooien natuurlijk niets weg!

Het kantje ligt erbij om te laten zien hoe klein de gaatjes zijn. Op de foto knu je het weefsel van de stof erg goed zien. Maar eigenlijk valt dat niet erg op.

Om een mooi randje te krijgen heb ik er sticker opgeplakt. Deze gebruik je normaliter voor kaarten ed maar dit is ook handig. Je hoeft niets te rijgen van te voren, of te tekenen. Gewoon om het stickerrandje heen prikken.

Het onderstel is bijna klaar. Alleen de wieldoppen nog.

en dan kan het ei erop!

Ik wil er een victoriaanse bloemenmand bij zetten, dus eerst kijken wat een mooi model is. Wat mij stoort hieraan is dat je de houten bodem ziet. Een bandje erom heen verdoezelt het wel maar het blijft toch een verdikking.

Dus een nieuwe maken! Slanker, hoger en zonder zichtbare bodem.

Er is nog geen grondplaat, niet voldoende bloemen maar ik kon niet laten..

...om te kijken hoe het eruit gaat zien.

De pioenrozen zijn van een workshop van Sylvia Beuker van Lutjeboudel. Samen met de irissen staan ze prachtig in de zomerversie.

Ik wilde er graag ook margrieten bij. Toen ze eenmaal klaar waren vonde ik het toch niet zo mooi staan en heb ze er maar weer uit gehaald. Er is wel een ander plekje voor de margrieten.

Maar we zitten eerst nog in de lente. In een mereleitje wat ik al een paar jaar in een doosje had heb ik een primulaatje gemaakt.

De grondplaat die Jill gebruikt heeft vind ik wat saai en na lang piekeren ga ik een sprookjesgrot maken.

Gaandeweg het zagen en proberen verandert het steeds. Van half open naar bijna dicht bv. Zo ineens komen er knikkers bij en een tak.

Even kijken of ze wel door de opeing kan.

De aquarel heb ik van internet gehaald.

 

 

Het geheel wordt bekleed met papydur. Een soort papier-maché. Niet goed te zien maar het is bezaaid met roze kraaltjes. Dezelfde die de slak ook op zijn huisje heeft.

Een paar jaar geleden heb ik een fimppopje per ongeluk in de oven op de magnetronstand gestopt. Dit verbrandde exemplaar heb ik bewaard met het idee dat ik er nog wel eens iets mee zou kunnen doen.

Een ander project wat in het het hoofd had was vadertje tijd in een klok. Dat bleek niet te realiseren maar de zeis die ik gekregen had lag ook nog op een bestemming te wachten. En wat hoort er nu eenmaal bij het leven? Juist het einde, en meestal weet je niet wanneer dat komt. Vandaar de man met de zeis!

(ik heb er een duur kledingstuk wat ik 1 keer gedragen had voor verknipt. Het hing daar maar in de kast)

 

Nu was de grot, zoals ik het was gaan noemen van binnen wel aardig klaar maar een kist als buitenkant vond ik niet zo leuk. Met kippengaas, gipsverband en wederom papydur heb ik er een steen van gemaakt.

Op die mooie dagen in mei heb ik me buiten heerlijk uit kunnen leven met verf.

Ik moest een poosje experimenteren, totdat de buitenkant bij de binnenkant paste.

Omdat het met de lente begonnen is, moesten er naar mijn idee wat meer lentebloemen in komen.

Een hopeloos werk, het is bij 1 tak kersenbloesen gebleven.

Het vliegbeest is een libelle. Ooit eens gevangen door onze kat en aan de kant gegooid. Ja, we kunnen alles gebruiken!

Verlichting moest er ook in komen.

De lampjes had ik al gemonteerd voor ik de ombouw maakte. Bij het afknippen van het overbodige kippengaas aan de achterkant nam ik en passant een draadje van de verlichting mee.

Gelukkig heb ik een echtgenoot  die dat weer maken kan!

Het goudkleurige kapje, hezelfde als waar het ei op rust, vond ik op de zon lijken. Vandaar!

De man met de zeis staat ook op zijn plek. Tussen de lentebloemen, bromelia's en botten.

De onderkant van de pij heb ik in de kleuren van de achtergrond en bodem geverfd.

 

De addertjes koesteren zich in het goudkleurige zand. De kleur van het zand is op de foto's niet goed zichtbaar, maar er ligt een gouden gloed over.

Tenslotte kon het meisje in het ei erin.

Ik vond dit project erg leuk om te doen. Het duurde wel langer dan ik in de planning had, maar ik vind het de moeite waard.

Misschien wilt u ook laten weten wat u ervan vindt?

Een berichtje in mijn gastenboek is daar heel geschikt voor